Efekt ma wspierać informację, nie być jej jedyną postacią
Eksplozja, drganie kamery i rozbłysk potrafią podkreślić trafienie, lecz nie każdy gracz chce lub może korzystać z tak intensywnej prezentacji. Najpierw nazwij informację: utrata energii, kierunek zagrożenia, zdobycie przedmiotu. Następnie przygotuj kilka sposobów jej przekazania. Dzięki temu można ograniczyć dekoracyjny efekt bez usunięcia potrzebnej wskazówki. Tryb spokojniejszy nie powinien pozostawiać użytkownika w niepewności, czy akcja w ogóle została wykonana.
W przykładowej grze eksploracyjnej obrażenie można pokazać zmianą licznika, ikoną i krótkim obrysem postaci zamiast pełnoekranowego błysku. Nie trzeba rezygnować z całej oprawy, aby zachować czytelność. Rozdziel warstwę zasad od efektów. Jeśli wyłączenie animacji przypadkiem zatrzymuje naliczanie wyniku, to znak, że implementacja zbyt mocno połączyła prezentację z mechaniką. Ustawienie dostępności powinno zmieniać sposób odbioru, nie tworzyć błędów stanu gry.
Ograniczanie ruchu obejmuje więcej niż przejścia menu
Preferencja prefers-reduced-motion może sygnalizować potrzebę ograniczenia nieistotnego ruchu, ale aplikacja musi świadomie na nią odpowiedzieć. Sam zapis reguły CSS nie zmieni automatycznie animacji rysowanych w Canvas lub WebGL. Przekaż decyzję do systemów kamery, efektów i interfejsu. Dla gry, której istotą jest ruch postaci, nie chodzi o zatrzymanie świata, lecz o ograniczenie zbędnego kołysania, paralaksy, gwałtownych zbliżeń i dekoracyjnych przejazdów.
Dodaj także własne, czytelne ustawienia, ponieważ potrzeby nie zawsze pokrywają się z jednym przełącznikiem systemowym. Można osobno kontrolować drgania kamery i intensywne efekty. Nie resetuj tych preferencji przy zmianie poziomu. Sprawdź reakcję na zmianę ustawienia podczas sesji. Użytkownik powinien widzieć rezultat od razu tam, gdzie jest to możliwe, bez konieczności ponownego rozpoczynania całej gry i utraty dotychczasowego postępu.
Błyski wymagają oceny całej sceny
Kilka niezależnych efektów może razem stworzyć serię intensywnych błysków, nawet jeśli każdy z osobna wygląda krótko. Oceń pełny obraz w najtrudniejszej scenie: liczne trafienia, efekty nagród i tło działające równocześnie. Nie traktuj ogólnego ostrzeżenia na starcie jako zamiennika bezpieczniejszego projektu. Kryteria WCAG dotyczące błysków obejmują częstotliwość oraz progi, więc samo subiektywne wrażenie autora nie wystarcza do deklarowania zgodności.
Najprostszym kierunkiem ograniczenia ryzyka projektowego jest unikanie szybkich, kontrastowych, dużych zmian całego ekranu. Zastąp je lokalnym, spokojniejszym potwierdzeniem. Przy odbiorze korzystaj z odpowiednich metod oceny i nie obiecuj uniwersalnego bezpieczeństwa każdej osobie. Szczególnie sprawdź możliwość kumulacji zdarzeń oraz przyspieszone odtwarzanie animacji. Efekt akceptowalny w pojedynczej prezentacji może zachować się inaczej podczas chaotycznej walki.
Kolor powinien mieć towarzyszący kształt lub oznaczenie
Czerwony i zielony element nie zawsze wystarczą do odróżnienia dwóch funkcji. Dodaj symbole, wzory, etykiety lub odmienne kształty, dopasowane do tempa gry. Nie chodzi o opisanie tekstem każdego pikselowego obiektu, lecz o zapewnienie drugiego kanału rozpoznania ważnych kategorii. W grze logicznej figury mogą mieć jednocześnie kolor i znak. W dynamicznej scenie liczy się także odróżnienie sylwetki od tła i odpowiednia przestrzeń między komunikatami.
Sprawdź mały rozmiar ekranu oraz tryb o ograniczonej szczegółowości. Cienka ramka odróżniająca sojusznika może zniknąć po skalowaniu. Jeżeli gra pozwala zmieniać paletę, utrzymuj znaczenie oznaczeń w menu, legendzie i podczas rozgrywki. Nie wystarczy podmienić koloru samej postaci, pozostawiając stare symbole w instrukcji. Zestaw wizualny powinien działać jak spójny język, który można zrozumieć bez zgadywania intencji projektanta.
Kontrola i pauza powinny pozostać dostępne
Ustawienia czytelności muszą być osiągalne również wtedy, gdy gra już działa. Przycisk pauzy nie powinien znikać pod efektami ani wymagać precyzyjnego trafienia w mały obszar. Dla gry jednoosobowej zatrzymanie może dać czas na odczytanie komunikatu i zmianę preferencji. W trybie, którego nie można zatrzymać, potrzebne są inne rozwiązania oraz jasne wyjaśnienie ograniczenia. Nie obiecuj identycznej funkcji pauzy dla każdego rodzaju rozgrywki.
Menu, przyciski i formularze wokół pola gry powinny mieć czytelne etykiety, widoczny fokus i logiczną kolejność obsługi. Samo umieszczenie sceny w Canvas nie zwalnia z zadbania o interfejs strony. Gdy ważne komunikaty są wyłącznie narysowane, technologie asystujące mogą ich nie odczytać bez dodatkowej reprezentacji. Dobierz sposób udostępnienia informacji do mechaniki, unikając zalewania użytkownika komunikatem o każdym drobnym ruchu w scenie.
Testuj warianty jako pełne sposoby grania
Uruchom rozgrywkę bez dźwięku, z ograniczonym ruchem i z alternatywnymi oznaczeniami. Sprawdź nie tylko menu, ale także zwycięstwo, przegraną, nagrodę i najbardziej obciążoną scenę. Czy nadal wiadomo, skąd przyszło zagrożenie i jaki jest następny cel? Test pojedynczego ustawienia nie ujawnia wszystkich kombinacji. Najważniejsze warianty powinny mieć własne scenariusze regresji, aby nowy efekt nie przywrócił problemu po kolejnej aktualizacji.
Zbieraj uwagi osób korzystających z różnych sposobów odbioru i sterowania, bez zakładania, że jedna preferencja opisuje wszystkich. Zapisuj ograniczenia, których projekt jeszcze nie rozwiązuje. Dostępność gry jest procesem rozdzielania istotnej informacji od przypadkowych barier. Spokojniejsza kamera, czytelne oznaczenia i działające ustawienia nie muszą odbierać charakteru rozgrywce. Pozwalają większej liczbie osób skupić się na tym samym zadaniu, zamiast walczyć z formą jego prezentacji.